Afdeling Jabbeke (Groot)

donderdag 15 september 2016 van 14:30u. 17:00
“De keizer van Oostende” door journalist Wim Van den Eynde
VCJ, Vlamingveld 40, Jabbeke
met Luc Puystiens

Wim Van den Eynde (1966) is een onderzoeksjournalist pur sang die met zijn reportages voor Panorama al verschillende keren flink op de tenen trapte van het Belgische establishment. Voor zijn journalistieke verdiensten mocht hij al driemaal de prestigieuze Dexia Persprijs in ontvangst nemen. Van kindsbeen af is Wim Van den Eynde gebeten door journalistiek. Samen met twee vrienden richtte hij in het middelbaar al het schoolkrantje ‘Prikbord’ op. Hij was een goede leerling en zijn omgeving spoorde hem aan om in navolging van zijn oudere broer een universitaire technische studie te kiezen. Zelf was hij niet helemaal overtuigd van deze keuze en hij opteerde dan maar voor ingenieur-architect, naar eigen zeggen “de minst slechte van alle mogelijkheden”. Eenmaal zijn ingenieursdiploma op zak, stond dit voor Van den Eynde “toch te ver van het echte leven”. Een carrière als architect zag hij echt niet zitten en besloot de studierit opnieuw aan te vangen. Het werd politieke wetenschappen en om zijn studies zelf te financieren zwoegde hij twee nachten per week in een Leuvens studentencafé. Meer en meer begon de journalistieke microbe te kriebelen en in zijn vrije tijd volgde Van den Eynde een cursus televisiejournalistiek. Zijn lesgever was toenmalig VRT-journalist Dirk Lesaffer. Toen deze laatste hoofdredacteur werd van de pas opgerichte Leuvense regionale zender ROB, kon Wim Van den Eynde daar aan de slag. 

 Zijn boek over "De keizer van Oostende" : Paul Vanden Boeynants werd nooit veroordeeld voor de door Knack aangeklaagde belangenvermenging en vriendjespolitiek in de miljarden wegende legeraankopen. Altijd weer werd VDB afgedekt door zijn coalitiegenoten die ‘ het volste vertrouwen in de minister bewaarden’. Onveranderlijk stelden de kranten dat Knack onvolledig, ja slordig werk had geleverd. En plots was Vanden Boeynants niets van dat alles nog. Een ordinaire zaak van belastingontduiking deed hem struikelen. Vanden Boeynants had politiek uitgediend, hij was vervangbaar geworden. Vicepremier Johan Vande Lanotte stuurde geen rechten van antwoord naar de VRT-journalisten die in hun boek De keizer van Oostende de aandacht vestigen op zijn linke zaakjes. Vande Lanotte speelde het handiger dan VDB. Nog voor het boek in de winkel lag, nodigde hij een tiental journalisten uit op zijn kabinet. Zij deden het werk voor hem. Als razende boskabouters schoten die, met de lijst van ‘fouten’ aangereikt door de minister, gaten in een boek dat ze nauwelijks hadden gelezen. Nadat de auteurs door de VRT-directie aan de ketting werden gelegd, hoefde Vande Lanotte slechts toe te kijken terwijl de Vlaamse media elkaar de les gingen lezen. In de Kamer bevestigde premier Elio Di Rupo het vertrouwen in vicepremier Vande Lanotte. Want de politieke kaste sluit zich altijd als een oester rond de haren. Toch legden de auteurs van De keizer van Oostende de vinger op een heel zere plek: de relatie tussen politiek en zakenleven – in het geval van Vande Lanotte op diens zakelijke banden met windenergieproducent Electrawinds. Wim Van den Eynde, een van de auteurs van het boek, deed eerder al iets soortgelijks als coauteur van de memorabele Panorama-uitzending Pax Electrabel, waarin de nauwe samenwerking tussen de paarse regering en Electrabel werd aangetoond. Johan Vande Lanotte verdedigde zich in de krant: ‘Ik heb me ingezet voor de offshore windindustrie, op alle mogelijke manieren. (…) Ik had ook niets kunnen doen. Dan was dit soort boek nooit over mij geschreven.’ Het ontgaat de minister dat zijn inzet voor de offshore windindustrie niet ter discussie staat, wel dat hij ook nog de raad van bestuur ging voorzitten van een leverancier van windenergie. Als de minister bovendien een door hem in 2008 opgerichte vennootschap een jaar later al verkoopt aan diezelfde leverancier, dan is het onvermijdelijk dat daar vragen bij worden gesteld. Vande Lanotte was ook voorzitter van Otary, een consortium met onder meer Electrabel dat windmolenparken bouwt. Toen hij opnieuw minister werd, nam Vande Lanotte, zoals het hoort, formeel ontslag. Maar de band met Otary blijft wel bijzonder intens. Het consortium wordt immers voorgezeten door kameraard Olivier Vanderijst, een PS-creatuur met een onoverzichtelijke mandatenlijst achter zijn naam. Puur toeval: diezelfde Vanderijst, ooit woordvoerder van Guy Mathot, werd onlangs door de regering aangewezen als regeringscommissaris bij de NMBS die, zoals iedereen weet, ook dure plannen heeft in Oostende. Met zijn agent Vanderijst in Oostende en bij de NMBS kon premier Elio Di Rupo best wel vertrouwen op vicepremier Vande Lanotte. De premier kreeg zelfs de lachers in het parlement op zijn hand met de melding van Vande Lanottes onbezoldigde mandaat bij VZW Kerstfeest, een vereniging die jaarlijks een kerstfeest voor Oostendse bejaarden organiseert. De vergelijking met Vande Boeynants is weer treffend. VDB wilde graag gepensioneerden verrassen met door hem geleverde pensen met appelmoes. Sommige politici maken zich vaak zorgen over het toenemende populisme........... De oorzaak daarvan staart hen elke ochtend aan vanuit de spiegel.

Een boek dat veel stof deed opwaaien en dus een zeer interessant onderwerp zodat we onze eigen mening kunnen vormen.

 

Deelnameprijs:

leden € 5,00

niet-leden € 9,00

contact en info

Luc Puystiens

Kwetshagestraat 2a
8490 VARSENARE
050-39 59 08|0474-05 32 87
luc.puystiens@telenet.be